با عرض درود و سلام خدمت بینندگان با صفای Yahoo2 .. حقیقتا اتفاقات اخیر کشور دل و دماغی برای تعیه مطلب برایم نگذاشته است برای همین از شما بخاطره تاخیرم پوزش میخواهم . مطلب امروز را دوست نازنین ما " ابراهیم زارع " برای Yahoo2 تعیه و ارسال کرده است که همینجا از ابراهیم عزیزم تشکر میکنم . گاهی در مباحث باستان شناسی به اتفاقات شگفت اوری برخورد می کنیم که معماهای اسرارامیزی را در برابر ما قرار می دهد . در همین زمینه افراد بسیاری هم تلاش می کنند تا با کشف و پیدا کردن جواب این معماها ما را برای بهتر قضاوت کردن یاری نمایند. مطلب امروز هم یکی از همین کارهای شگفت انگیزی است که " تور هیردال " برای حل معمای سفرهای اسرامیز تمدنهای باستانی انجام داد . در اخر یکبار دیگر از ابراهیم زارع برای تعیه و ارسال مطلب امروز تشکر می کنم . امیدوارم ابراهیم مثل گذشته Yahoo2 را خانه خود بداند و ما را یاری کند.
سفرهای عظیم فراموش شده
حفاری، تنها راه کاوش گذشته ها نیست. برخی کشفها در مکانهایی صورت می گیرد که امکان حفاری در آنها وجود ندارد. به عنوان مثال، می توان از کار عظیم " تور هیردال " ( thor heyerdahl) نام برد که راههای دریایی باستانی را در پهنه اقیانوسها کشف کرد. بدیهی است از کشتیهایی که در دورانهای باستان این 
راهها را پیموده اند، هیچ رد و نشانی بر جای نمانده است. اما هیردال نشانه هایی از یک گونه مردم را در هر دو سوی این اقیانوسها یافت، آنگاه با به خطر افکندن جان خود ثابت کرد که بخشی ازآنها در روزگارانی بسیار دور، با پیمودن اقیانوسها به سوی دیگر جهان رفته اند! در گذشته، اروپاییان گمان میکردند که دریانوردان آنها نخستین کاشفان جهان بوده اند. از جمله، فکر میکردند که نخستین بار کریسف کلمب قاره آمریکا را در سال 1492 میلادی کشف کرده است. اما آیا براستـی او نخستین کسی بود که به قاره آمریکا گام نهاد؟ نه، حقیقت این است که وی و همراهانش از دیدار با انسانهایی که پیش از آمدن آنان، هزاران سال در این قاره می زیستند، بسیار در شگفت شدند. نظیر این رویداد، در بسیاری از سرزمینهای دیگر نیز رخ داده است. کاوشگرانی که کار نقشه برداری سرزمینهای گوناگون جهان را پیش می بردند، در همه جا با انسـانها روبرو شدند و هیچ سرزمینی را ازآنان تهی نیافتند. نیاکان این انسانها چگونه به این سرزمینها گام نهاده بودند؟ چگونه توانسته بودند بدون کشتیهای بزرگی چون کشتیهای امروزین ما، از اقیانوسها بگذرند؟ یک پاسخ این بود که این کار در روزکارانی بسیار دوو، هنگامی که قاره ها به یکدیگر پیوسته بوده اند، انجام گرفته است. شاید نیز بعدها، دریانوردانی توانسته بودند با قایقهـای کوچک خود، طول سواحل قاره ها را بپیمایند و از این سو به آن سوی جهان بروند. اما گگان نمی رود که گذشتن از اقیانوسهای بسیار عمیق اطلس و آرام، با قایقهای کوچک امکان پذیر بوده باشد؟ زیرا این قایقها برای چنین کاری بسیار خطرناکند. و اما در مورد مردم جزایر جنوبی اقیانوس آرام، مسأله شگفت آوری در میان بود. این مردم بلند بالا، زیبا و باهوش، در تنهاترین و دورافتاده ترین جزایر جهان می زیستند و توضیح حضور آنها در این جزایر براستی ناممکن بود. آنان با خشکیهای دیگر، فاصله های بسیار عظیمی داشتند و کمترین امکانی که توانسته باشند خود را از آمریکا به این جزایر دور دست برسانند، وجود نداشت. فاصله های عظیم و خطرات بی شمار، چنین امری را ناممکن می ساخت. از این گذشته، آنان به نزدیکترین همسایگان آسیایی-و حتی استرالیایی- خود نیز، هیچ شباهتی نداشتند. بومیان جزایر اقیانوس آرام یا پولینزیها مردمان شادمان و باهوشی بودند که به آسودگی و آرامش در جزایر خود به سر می بردند و از بسیاری از مردم جهان آسوده تر و شادمانه تر می زیستند. آب و هوای عالی این جزایر، مواد غذایی و پناهگاه مورد نیاز آنان را به فراوانی فراهم می آورد. با این همه، در کشاورزی نیز چیره دست بودند و محصولات خود را درست به شیوه کشاورزان سرزمینهای دیگر، می کشتند و می درویدند. نخستین کاوشگران، این امر را بسیار شگفت انگیز تلقی کردند. و براستی، چرا روشها و شیوه های کشاورزی، در بخشهای گوناگون جهان، همه یکسان بودند؟ آیا این امر، از سر تصادف بود؟ یا نیاکان مشترکی، آن را به همه انسانها آموخته بودند؟ بسیار شگفت انگیز بود که این مردمان، گندم و غلات دیگر را می کشتند و می رویاندند و می درویدند و درست به شیوه ما، و با ابزارهایی یکسان، آنها را آرد می کردند. به همین سان، گونه های چارپایان اهلی آنان، با برخی از گونه های چارپایان اهلی ما، یکی بود. پولینزیها در ماهیگیری نیز چیره دست بودند و در پی این کار از جزیره ای به جزیره دیگر میرفتند. دریانوردانشان از روی حرکت ستارگان جهت و مسیر خود را می یافتند و درباره حرکات خورشید و ماه نیز آگاهیهای چشمگیری داشتند. در برخی از این جزیره ها، پاهای بلند و پیکره های عظیم شگفت انگیزی از سنگ ساخته بودند. این بناها و پیکره ها از بسیاری جهات به بناها و پیکره های سرزمینهای بسیار دوردست دیگر شباهت داشتند و برای ساختن آنها از صخره های عظیم و غول آسا بهره گرفته بودند. دشوار است دریابیم که این پیکره های بسیار عظیم را، چگونه بر سر پا قرار داده اند. تعداد این مجسمه های کوه پیکر که برخی از آنها 20 تن وزن و 10 مترارتفاع دارند، حتی از 1000 نیز در میگذرد. این مجسمه ها را مردم پولینزی، روزگاری، از سنگهای عظیم آتشفشانی تراشیده اند و شا ید نمادهایی از رهبران یا خدایان آنان بوده اند. بحث در باره این که این مجسمه ها چه معنی دارند و چگونه و چرا ساخته شده اند، هنوز نیز در میان پژوهشگران ادامه دارد و به نتیجه قطعی نرسیده است. برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.
Yahoo ID = Jalal_webid
ادامه مطلب
مستدل و قانع کننده ای برای ان بیابد . یکی از این عجایب تمدن باستان, معبد مارپیچ "
موجوداتی بوده اند و چه نیروی خارق العاده ای داشته اند .؟ من از شما میپرسم کدام جرثقیل مدرنی را میشناسید که بتواند سنگینی وزنی معادل 2000 تن را جابجا کند .؟ دانشمندان فرضیات مختلفی دارند ..مثل انسانهای فضائی و بشقاب پرندها...شما هم میتوانید فرضیات خود را بصورت جامع بنویسید تا انرا در وبلاک قرار دهم همین کار را در وبلاکهای خارجی به وفور میتوان دید . ایا تمدنهائی با تکنولوژی فوق مدرن و معلوماتی فراتر از انسان امروز در این کره خاکی زندگی میکردند و سپس نابود شده اند.؟ ایا از انهمه علم و تکنولوژی تنها همین بناها باقی مانده .؟ در مورد اهرام ثلاثه مصر مطالب بسیاری در وبلاگ قرار گرفته است و ذکر انها تکرار است. اری تمدنهای گذشته بسیار پر رمز راز است . هنگامی که کاوشگران اسکلتی را از زیر خاک بیرون می اورند
باید چراغهای روشن این معبر پر پیچ و خم دانست . باستان شناسی شباهت بسیاری به معماهای پلیسی دارد و باستان شناسان را باید کارگاهان این رشته دانست . انها باید مدارک و مستندات را یافته و انها را کنار هم بگذارند تا پازل این معما که همان تاریخ و تمدنهای باستانی است تکمیل شود . اما گاهی نشانه ها و مستندات بخاطره گذشت زمان که میتواند چندین هزارسال باشد بسیاری نامفهوم و گنگ است و همین امر کار کارگاهان باستان شناسی را سخت و گاهی غیر ممکن می کند . مطلب امروز در مورد یکی از این کارگاهان و باستان شناسان میباشد . 
کنند. مطلب امروز یکی از عجیبترین و هولناکترین کشفیات باستان شناسی میباشد . شهر فاجعه و مرگ شهر باستانی " 
ها توانستند قالبهای دقیقی از شکل و شمایل شهروندان نگون بخت " پمپیی " به دست اورند . متخصصان با استفاده از شیوه های جدید مخلوطی از سیمان و بوکسیت را بدرون هر حفر ای که تصور می شد اسراری در خود نهان دارد تزریق کردند . به این ترتیب قالبها بدون ترک خوردن خشک می شد . البته خشک شدن قالبها چند هفته طول می کشید . بعد از خشک شدن قالبها 
سال پس از ساخت شهر دهانه غلامان، ساكنان این شهر با یك برنامهریزی دقیق و از پیش تعیین شده در یك فرصت مناسب و بدون هیچ شتابی تمامی اموال خود را جمعآوری كرده و از این شهر به مكان نامعلومی كه باستانشناسان حدس میزنند «پاكستان» باشد، مهاجرت كردهاند. دهانه غلامان در سال 1960 توسط باستانشناسان ایتالیایی شناسایی شد. عملیات حفاری در این محوطه بین سالهای 1962 تا 1965 آغاز شد. اما از آنجایی كه ساكنان شهر دهانه غلامان هیچ اثری از خود باقی نگذاشته بودند باستانشناسان در جریان حفاریها نتوانستند هیچ اثری را از منطقه به دست آورده و تنها به بررسی شواهد معماری بسنده كردند. دكتر «منصور سجادی»، باستانشناس و سرپرست تیم كاوش در «دهانه غلامان» و «شهر سوخته» درباره پژوهشهای انجام شده توسط باستان شناسان ایرانی در این منطقه گفت: «یكی از نكات بسیار مهم در دهانه غلامان نبود هیچ اثری از برج و بارو، دژ و دیواری دفاعی در شهر دهانه غلامان است. همچنین از این محوطه هیچگونه اموال منقول و غیر منقول و حتی لایههای باستانی به دست نیامده است. این شواهد نشان میدهد كه ساكنان دهانه غلامان شهر را سریع، اما با آرامش و نظم تخلیه كردهاند و در متروك شدن آن عواملی چون جنگ و یا آتشسوزی و یا بیماریهای مسری خطرناك وجود نداشته است. آنان به یك باره در یك برهه تاریخی با یكدیگر كاملا همداستان شدهاند كه شهر را ترك كنند و هیچ اثری از خود به جای نگذارند.» . باستانشناسان حدسها و فرضیات زیادی براساس شواهد و مطالعات خود مطرح كردهاند اما هنوز هیچ كس به درستی علت این مهاجرت اسرارآمیز را نمیداند. سجادی سه عامل را به عنوان دلایل این مهاجرت مطرح كرده است. به اعتقاد وی سه عامل عمده در تخلیه شهر دخالت داشته است. این مهاجرت به دنبال یك تصمیم سیاسی بزرگ، طوفان عظیم شن و یا خشك شدن ناگهانی بستر رودخانه باشد كه به شهر آب میرسانده است. 
ابعاد مختلف مورد بررسی و کنکاش قرار گرفته است . اما در مورد " پتــــــرا " و معبد زیبا و حیرت انگیز ان اطلاعات کمی به دوستداران باستان شناسی عرضه شده است . بنده در مهرماه 1384 مطلبی را تحت عنوان 
به هر سوی از بیابان سوزان چشم می انداخت تا شاید نشانی از اب بیابد
در روزگاران دور و در زمان امپراطوری " 
کشف شده است
همتا 
کنند . انگاه معماران خود را مامور مطالعه کرد و انها نقشه معبد را طرح کردند و نقشه را طوری ترسیم نمودند که درب اصلی معبد به سوی مشرق باشد و در طلوع افتاب نور خورشید بر مدخل ورودی معبد بتابد و چهار مجسمه " رامسس دوم " و خانواده او را که کنار یکدیگر نشسته اند را روشن کنند . یکی دیگر از عجایب این معماری تنظیم نور خورشید در روز تولد " رامسس دوم " میباشد .!! 
توجه داشته باشید که در انزمان هنوز فلز اهن کشف نشده است و حجاران از ابزارهای مسی برای تراش دادن سنگها استفاده میکردند . بسیاری از باستان شناسان بر این عقیده اند که در انزمان این تعداد حجار و پیکر تراش در مصر وجود نداشته است و برای همین از معماران سایر کشورها برای کار این معبد دعوت بعمل امده بود . یکی دیگر از عجایب ساخت این معبد تربیت حجارانی بوده است که در زمان ساخت معبد " ابو سمبیل " به اموزش و فراگیری حجاری و پیکر تراشی مشغول بوده اند . " رامسس دوم " با هزینه کزاف حجاران را از جزیره " 
درستی معلوم نیست 